Konfrontacja z szaleńcem

Nie taki diabeł straszny, jak go malują - zapewne nieraz słyszałeś te znane przysłowie. Stworzyłeś swoją wersję adekwatną do znaczenia tych słów. Dzisiaj słowo "diabeł" zastąpiłabym wyrazem "film". Dokładniej tytułem znanym przez większość osób. "Milczenie owiec". Przyznaję, bałam się obejrzeć tę produkcję. Nasłuchałam się, że to horror. Morderstwa. Krew. Nie przepadam za taką scenerią. Nie kręcą mnie takie filmy. Horrorów nie obejrzałam zbyt wiele. Raptem kilka. Zazwyczaj takich, których fabuły nie chciałabym przypomnieć sobie podczas bezsennej nocy, sprawdzając godzinę 3:33 na zegarku. Ze strachu. Odczucia, które czasem bywa złudne. Tym razem też tak było.

Spodziewałam się brutalnych scen przedstawiających obdzieranie ze skóry wciąż żyjących ludzi. Mam zrytą banię? Pewnie tak, choć w taki sposób wyobrażam sobie większość horrorów. Wszystko zmieniło się w momencie, gdy dowiedziałam się, że "Milczenie owiec" jest jedynie thrillerem. W sumie powinnam to wiedzieć wcześniej... ale cóż. Lepiej późno niż wcale. Film oglądałam wspólnie z przyjaciółką. Wino, słodycze i wzrok wpatrzony w monitor laptopa. Tak minęły nam prawie 2h oglądania. Pomimo braku strasznych scen nie mogę powiedzieć, że film minął tak po prostu. Były momenty lekkiej grozy. Napięcia. Obrazy ukazujące ten przenikliwy wzrok psychiatry. Wzbudzające odczucie, że równie dobrze może on przejrzeć Twoje myśli, zawładnąć Twym umysłem. Odkryć przeszłość... Przewidzieć zadawane pytania. Pytania, których miałam multum oglądając ten filmowy klasyk. Dotyczyły one przede wszystkim, moim zdaniem, głównej bohaterki - agentki FBI. Wydaję mi się, że były one całkowicie racjonalne: Po co ona idzie tam sama? Czy się nie boi? Czy to nie wystawienie się na śmierć? Zachowania, których nie potrafiłam zrozumieć. Takie heroiczne. Wykreowanie niby zwykłej dziewczyny na bohatera. Kogoś niezwykłego. Kto sam potrafi pokonać seryjnego mordercę. Nie boi się działać na własną rękę. W tym tkwiła jej siła. Nie polegała na innych. Sama próbowała dowiedzieć sie niezbędnych informacji. Ukrywała to, co poznała. Stworzyła swój 1-osobowy team. "Zespół", który wygrał. Agentka pokazała na ile ją stać. Wykorzystała swój instynkt. Dobrze połączyła fakty, których nie potrafił zespolić starszy, doświadczony, agent. Brnęła w szczegóły nie spoczywając na pobieżnych informacjach. Jej wrodzona ciekawość stanowiła istotny atut niezbędny do rozwikłania zagadki. Odkrycia prawdy zamkniętej w mrocznej piwnicy zwykłego domu. A czy Ty wiesz co kryje się w podziemiu domu sąsiada? Może nie stoją tam jedynie słoiki pełne przetworów. Nie jest to tylko składzik niepotrzebnych, nieużywanych rzeczy. Miejsce trzymania rowerów. Tam może być wszystko. Szczególnie to, czego najmniej się spodziewasz... Jednak właściciel to taki miły i dobry człowiek. Pozory mogą mylić. Szalonego nie poznasz od razu. On umie kryć się za swą normalnością. Naprawdę znasz osobę obok?